یه سقف رویایی...

5 سال از روزی که عده ای از جوانان جمع شدند تا هفته نامه ای «گیلان بهتر» نام را منتشر کنند، می گذرد. جوانانی که با دوم خرداد بالیده بودند و در بهار مطبوعات با جادو و اعجاز قلم آشنا شده بودند. جوانانی که آرزوهای بزرگ در سر داشتند و سلاحی نیز جز قلم در دستشان نبود. از بخت یاری شان بود که مدیرمسوولی داشتند که هم چون جمع کثیر اصلاح طلبان، تنها سخن از پلورالیسم و تحمل عقیده مخالف جاری نمی ساخت که خود مصداق بارز و واقعی این مساله بود. 5 سالی از آن روزها گذشت و «گیلان بهتر» روزهای خوب وبد بسیار به خود دید. فرشاد قربان پور و بابک مهدی زاده و مینا قدیم و مهدی بازرگانی و سجاد پستادست و فرشید قربانپور و ایمان صفرپور و علی انجم روز و زهرا علی پور و ...(و خیل جوانان دیگر که حافظه یاری ام نمی کند در به خاطر آوردن نامشان) با هزاران امید و آرزو کارها کردند و تحریریه سیاسی ترین مطبوعه استان را پررونق ساختند. در همه این سال ها «گیلان بهتر» شاید به آن چه که در نظر داشت نرسید، اما هرگز نیز رو به سوی نان به نرخ روز خوری نیاورد و در عقیده خود ثابت قدم ماند.
5 سال برای یک هفته نامه منتقد عمر زیادی است. شاید اکنون «گیلان بهتر» کهن سال ترین هفته نامه منتقد بازمانده از عصر اصلاحات باشد. شاید باید از مسوولان استان گیلان هم برای این سعه صدر تشکر کرد. نمی دانم. فقط امیدوارم بتوانیم روزی تولد 50 سالگی گیلان بهتر را نیز جشن بگیریم. برای هفته نامه ای که پناهگاه ماست و مطمئن ترین ماوای ما... گیلان بهتر برای ما مصداق همان شعر است: که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی....
تولد 5 سالگی گیلان بهتر بر همه یاران و دوستانش مبارک.
پی نوشت
>>> روایت جدایی ما از گیلان بهتر
>>> روایتی از گیلان بهتر